Ik moest er dan toch aan geloven. Ik moest getest worden op mogelijke suikerziekte.

De instructies die ik kreeg waren duidelijk: de avond ervoor, vanaf 10 uur ’s avonds niets meer eten of drinken, zelfs geen water. De volgende ochtend melden bij de huisarts om bloed af te nemen, dan 410 ml Lucozade drinken. Dan 2 uur wachten en weer bloed laten afnemen….

Ik weet niet wie die test bedacht heeft, maar het is duidelijk een man geweest die nog nooit in de buurt is geweest van een zwangere vrouw! Het vasten is zwaar, als je er op bent ingesteld dat je op bepaalde tijdstippen eet. Maar ok, je houdt het vol. Dan moet je die suikerzooi drinken… Daar gaat het mis.

Sinds ik zwanger ben kan ik geen zoete dingen meer verdragen. En de keren dat ik wat naar binnen werk, heb ik een hyper baby die niet meer rustig wordt. Dus het drinken was verschrikkelijk en ik had moeite om het naar binnen te werken (zonder dat mijn maag het weer naar buiten wilde gooien). En de rest van de dag (en nacht) wist ik in ieder geval zeker dat de baby “live and kicking” was, met nadruk op kicking!

Ik ben nog nooit zo blij geweest dat een test was afgelopen. Nu maar hopen dat ze alles goed meten en het niet overgedaan hoeft te worden, want dan ga ik gillen.